Na putu prevencije nasilja na sportskim priredbama

Sedam ljudi u Srbiji nastradalo je u ispoljavanju navijačkog nasilja od 2000. godine do danas. Neredi na i pre sportskih takmičenja u poslednje dve godine podstakli su političku, akademsku i medijsku debatu. Incidenti na stadionu „Luiđi Feraris“ u sprezi sa Paradom ponosa su samo „začinili“ postojeću debatu. Tome bi trebalo dodati i inicijative dva predsednika (Hrvatske i Srbije) o stvaranju zajedničkog regionalnog fudbalskog takmičenja, nalik onom koji već postoji u košarci, te „domaćinstvu“ Evropskog fudbalskog šampionata 2020. godine. Sport međunarodnog karaktera prozvodi ozbiljnu „dozu“ nebezbednosti, posebno na ovim prostorima. Incidenti se stalno ponavljaju i to ne samo u vidu nasumičnog ili organizovanog nasilja, već i putem različitih kriminalnih aktivnosti. U tekstu naglasak je na prevenciji nasilja. Cilj rada je da podstakne javnu raspravu o nedostatku regionalnog okvira saradnje u borbi protiv huliganizma i nasilja na sportskim priredbama međunarodnog karaktera. To činimo kroz sažetu analizu trenutnog stanja i osvrt na mehanizme prevencije koji postoje u nekim državama Evrope, te EU. Na kraju predlažemo model regionalnog okvira saradnje. Jezgro naše ideje je stvaranje posebne, osme po redu radne grupe u postojećoj organizacionoj strukturi SECI centra sa sedištem u Bukureštu. Nazvali smo je Radna grupa za prevenciju nasilja na sportskim priredbama. Pored toga, potrebno je izgraditi kapacitete za postavljanje oficira za vezu ili kontakt tačke u nacionalnim jedinicama u državama članicama koje su već oformljene. Posebno naglašavamo da naša ideja nije stvaranje novog regionalnog tela u jačanju saradnje u oblasti pravosuđa i unutrašnjih poslova, iako je to trend na zapadnom Balkanu (mislimo na inicijative Bosne i Hercegovine, te Srbije i Hrvatske) već nadogradnja postojećeg institucionalnog okvira.